Akışta olmak

Su akmak ister ve önündeki engelleri aşar, gider.

Kanımız damarlarımızda sürekli akma ve dolaşma halindedir.

Zaman dünden bugüne, bugünden yarına aķar, gider.

Nefesimiz akmak ister.

Enerji akmak ister.

Düşünceler oradan oraya akar, durur.

Peki ya, bedeninin % 70'i sudan oluşan insan hayatın içinde nasıl akışta olur ki?

Akış kişinin bir eylemi gerçekleştirirken bir sevinç & neşe haliyle kendinden geçebilme halidir.

Resim yaparken tüm gün yeme içmeyi bile düşünmeyip zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımda akıştayım, mesela.

Ya da herhangi bir işi yaparken enerjik ve mutlu bir şekilde dış uyaranlardan etkilenmeden, anın içindeysem ve dikkatimi tamamen yaptığım işe verebiliyorsam "akıştayım".

Diğer bir deyişle sevdiğim işi yapıyorsam, ya da yaptığım işi seviyorsam "akıştayım".

Akış bir aktiviteye tam olarak odaklanabildiğimizde ortaya çıkar.

Akış kuramı;

kişinin bir işi iç motivasyonuyla, tam konsantrasyon, derin bir haz & tatmin ile yaptığındaki psikolojik özellikleri açığa çıkarır.

Akış ezelden beri pekçok yerde vardır, elbette. Kavram olarak ise Prof. Dr. Mihaly Csikszentmihalyi tarafından tanımlanmıştır. Akış teorisi, mutluluğu araştırmaya adanmış 25 yıllık bir çalışmanın sonucu ortaya çıkmıştır.

Akış kişinin bir işi yaparken tüm endişe, kaygı ve olumsuz düşüncelerden arınmış olmasını gerektirir.

Akışta işi yaparken derin bir keyif alınması ve farkındalıkla işin en optimal seviyede yapıldığı bilinç hali belirtilmektedir (Csikszentmihalyi, 1990).

Akış kuramı ile ilgili kaynak olarak G. Tezel'in "Psikolojide Akış Kuramı ve Müzik İcrası Bağlamında Değerlendirilmesi" makalesinden yararlanılmıştır.

Mihaly Csikszentmihalyi' ın "Akış- Mutluluk Bilimi" adlı kitabı da bulunmaktadır.